moja

Wszyscy o tobie mówią,
ale nikt nie chce cię słuchać.
Wszyscy o tobie marzą,
ale drżą na samą myśl,
piszą wiersze
i boją się dać ci szansę.
Zawodzą rzewne piosenki,
by uciec ze strachu
gdy nadchodzisz
panuje cisza
jak gdy pąki kwiatów
otwierają się ku słońcu
jak gdy motyle
roztańczonymi skrzydły
kłaniają się tęczy.
Nie poznana odchodzisz
w tej samej ciszy.
Nie znasz złotych obrączek
ani marsza Mendelsona,
unikasz huku dyskotek
i gorączki zakupów
płyniesz jak największa rzeka
co najtwardsze skały zmywa
z prądem swoim
wprost do oceanu miłości.